Selecties

ONVOORWAARDELIJKE SELECTIE

• Huid en weke delen
  • Cellulitis en erysipelas: eerste keuze.

VOORWAARDELIJKE SELECTIE

• Huid en weke delen
  • Impetigo: eerste keuze indien antibiotica per os geïndiceerd zijn (zie BAPCOC) d.w.z. in geval van uitgebreide laesies, veralgemeend ziekzijn of falen van de lokale behandeling (zie BAPCOC).

Motivatie

De keuzes zijn gebaseerd op de BAPCOC-gids.

Cellulitis en erysipelas

• Orale antimicrobiële behandeling is aanbevolen bij cellulitis en erysipelas.
• Aangezien het zeer moeilijk is om op klinische basis een onderscheid te maken tussen infectie door streptokokken of stafylokokken en aangezien flucloxacilline in beide situaties effectief is stelt BAPCOC flucloxacilline voor (2 g/d in 4 doses gedurende 10 dagen).

Impetigo

• Orale behandeling is aangewezen bij falen van de lokale behandeling. Bij uitgebreide impetigo en/of algemene ziekteverschijnselen wordt er aanbevolen om meteen te starten met een orale behandeling.
• BAPCOC adviseert flucloxacilline (1 tot 2 g per dag in 3 of 4 doses gedurende 7 dagen) als eerste keuze.

Dosering

Cellulitis en erysipelas:

• 500 mg 4x/dag gedurende 10 dagen.

Impetigo:

• 1-2 g per dag in 3 tot 4 doses gedurende 7 dagen.

In geval van nierfalen

• Normale dosis mag gehandhaafd worden tot een creatinineklaring van <10mg/ml.
• Bij <10 mg/ml , wordt 1 gram om de 8 à 12 uur aangeraden.

Delen en pletten

• Delen: zie de farmaceutische vormen vermeld in het GGR naast de specialiteit (flucloxacilline). Zie ook Intro 2.11.7 De toedieningswegen en farmaceutische vormen voor meer informatie over de gebruikte termen.
• Pletten: zie Intro 2.11.12. Pletten van een geneesmiddel. Zie ook Pletfiches (voer de naam van de molecule in de zoekbalk in).

Bijzondere voorzorgen

• Flucloxacilline dient minstens 1 uur vóór of 2 uur na de maaltijd ingenomen te worden.
• De harde capsules moeten worden ingenomen met een groot glas water (250 ml), bij de orale suspensie moet na inname een glas water gedronken worden. Patiënten mogen niet meteen gaan liggen nadat ze flucloxacilline hebben ingenomen. Dit om het risico op een pijnlijk gevoel in de slokdarm te verkleinen.

Ongewenste effecten

• Beïnvloeden van de commensale flora, met mogelijk diarree en gist- en schimmelinfecties tot gevolg. Pseudomembraneuze colitis door proliferatie van Clostridioides difficile kan optreden na behandeling met allerlei antibiotica, maar wordt frequenter gezien met penicillines (en met cefalosporines, chinolonen, lincomycine en clindamycine).
• Allergie aan penicillines
  • Allergische reacties (met inbegrip van anafylactische shock) kunnen optreden.
  • Enkel bij een voorgeschiedenis van symptomen van anafylaxie (< 1 uur na inname) of symptomen zoals urticaria, angio-oedeem, hypotensie, hartaritmie, larynxoedeem, en/of bronchospasme binnen de 72 uur na inname, moet van behandeling met penicillines afgezien worden.
  • De incidentie van IgE-gemedieerde penicillineallergie wordt vaak sterk overschat: anafylactische shock komt voor bij ten hoogste 0,015% van de blootgestelde individuen. Slechts een klein percentage van de vele patiënten die een geschiedenis van penicillineallergie vermelden, vertoont in werkelijkheid een IgE-gemedieerde allergie. Een huidtest kan nuttig zijn bij twijfel aan IgE-gemedieerde penicillineallergie. Bij kinderen is anafylaxie na inname van penicilline nog zeldzamer.
  • Andere, niet-levensbedreigende allergische reacties zijn overgevoeligheidsreacties van type II (anemie of trombocytopenie) of van type III (serumziekte).
  • Het optreden van maculopapuleuze huiduitslag op amoxicilline, die niet-allergisch gemedieerd is, wordt niet beschouwd als een contra-indicatie voor een toekomstige behandeling met een penicilline.
  • Bij sommige patiënten met IgE-gemedieerde penicilline-overgevoeligheid bestaat er ook allergie voor de cefalosporines (zie bij de verschillende cefalosporines).
• Cholestatische hepatitis.
• Hypokaliëmie (vooral bij gebruik van hoge doses) die levensbedreigend en resistent kan zijn aan kaliumsuppletie, is gemeld.

Interacties

• Vitamine K-antagonisten: interactie werd beschreven met bijna alle antibiotica. Er is een vermindering van het effect van vitamine K-antagonisten beschreven bij gebruik van flucloxacilline in hoge doses gedurende een langere periode. Hoewel het bewijs van interactie met vele antibiotica (ook de penicillines) zwak is, wordt uit voorzichtigheid toch aanbevolen om de INR te controleren binnen de 3 tot 5 dagen na het starten van eender welk antibacterieel middel.
• Oestroprogestagenen: er zijn geen bijkomende anticonceptieve maatregelen nodig, tenzij er sprake is van ernstig braken of hevige, waterdunne diarree [zie Folia november 2021].
• Verhoogde plasmaconcentratie van penicillines en bepaalde cefalosporines door verminderde renale excretie bij associëren met probenecid, een remmer van de OAT1- en OAT3-transporters.
• Flucloxacilline leidt tot subtherapeutische plasmaconcentraties van voriconazol bij 50% van de patiënten.
• Verhoogde toxiciteit van methotrexaat bij associëren met een penicilline.
• Bij behandeling gedurende langer dan 2 weken van flucloxacilline in combinatie met hoge doses paracetamol mogelijkheid van metabole acidose [zie ook Lareb].

Contra-indicaties

• IgE-gemedieerde penicilline-overgevoeligheid (zie rubriek “Ongewenste effecten”).
• Leverlijden (SKP).

Prijstabel