Selecties

Osteo-articulaire aandoeningen

• Preventie van jichtaanvallen: onderhoudsbehandeling (voorwaardelijke selectie) indien
  • De diagnose van jicht bevestigd is.
  • Aanwezigheid van tophi (minstens één) of recidiverende jichtaanvallen (≥ 2 per jaar).

Motivatie

• De werkzaamheid ervan bij het verlagen van de urikemie is bewezen, maar de gegevens zijn beperkt, met name wat betreft het vermogen om herhaling van jichtaanvallen te voorkomen.
• Bij ouderen is het veiligheidsprofiel goed en is het risico op medicijninteracties laag.
• Het wordt, onder voorwaarden, in de richtlijnen voorgesteld als eerstelijnsbehandeling.

Dosering

• Starten met 100 mg per dag in één inname.
• Indien nodig, de dosis verhogen op geleide van de plasmaconcentraties van het urinezuur, over een periode van 4 weken tot 600 mg/dag.
• De dagdosis opsplitsen indien die hoger is dan 300 mg.

In geval van nierfalen

Delen en pletten

• Delen: zie de farmaceutische vormen vermeld in het GGR naast de specialiteit (allopurinol). Zie ook Intro 2.11.7 De toedieningswegen en farmaceutische vormen voor meer informatie over de gebruikte termen.
• Pletten: zie Intro 2.11.12. Pletten van een geneesmiddel. Zie ook Pletfiches (voer de naam van de molecule in de zoekbalk in).

Bijzondere voorzorgen

• Een behandeling met allopurinol of febuxostat mag niet worden gestart tijdens een jichtaanval.
• In het begin van de behandeling moet de dosis laag zijn (≤ 100 mg) en langzaam worden verhoogd. Een preventieve behandeling van jichtaanvallen wordt gedurende ten minste 6 maanden gecombineerd met febuxostat en gedurende ten minste 1 maand met allopurinol (NSAID’s of lage doses colchicine of corticosteroïden).
• Allopurinol en febuxostat kunnen de TSH-waarde in het bloed verhogen; er is geen invloed op de FT4-waarden.
• Behandeling met febuxostat wordt niet aanbevolen bij patiënten met ischemische hartziekte of congestief hartfalen.
• Febuxostat: de behandeling moet onmiddellijk stopgezet worden indien ernstige allergische reacties optreden omdat een vroegtijdige stopzetting geassocieerd is met een betere prognose.
• Allopurinol: het HLA-B*5801-allel is geassocieerd met het risico op het ontstaan van een overgevoeligheidssysndroom, Stevens-Johnson syndroom of toxische epidermale necrolyse (TEN). In de SKP van de specialiteiten op basis van allopurinol wordt aangeraden om bij patiënten van Han-Chinese, Koreaanse en Thaise herkomst te screenen op aanwezigheid van het HLA-B*5801-allel alvorens een behandeling te starten.

Ongewenste effecten

• Acute jichtaanvallen bij te hoge doses in het begin van de behandeling: met allopurinol, maar vooral met febuxostat (zie rubriek “Bijzondere voorzorgen”).
• Nausea, diarree; leverfunctiestoornissen.
• Huiduitslag, soms zelfs zeldzame ernstige overgevoeligheidsreacties waaronder syndroom van Stevens-Johnson, syndroom van Lyell, en DRESS-syndroom (zie Inl.6.2.6. Ernstige huidreacties door geneesmiddelen en Folia oktober 2012).
• Beenmergdepressie.
• Febuxostat: ook frequent hoofdpijn, oedeem, galblaasstenen. Wat betreft het signaal van toegenomen totale en cardiovasculaire mortaliteit bij patiënten die febuxostat gebruiken, zijn de resultaten van de studies uiteenlopend [zie Folia januari 2018 en Folia juli 2018].

Interacties

• Vertraagde afbraak van azathioprine en van 6-mercaptopurine, met verhoogde hematologische toxiciteit.
• Allopurinol: verhoogde incidentie van rash te wijten aan aminopenicillines.

Contra-indicaties

• Allopurinol: leverinsufficiëntie (SKP).
• Febuxostat: antecedenten van allergische reacties (zie “Bijzondere voorzorgen”).

Prijstabel