Selecties

Dermatologie:

• Onychomycose (teennagels), indien orale behandeling noodzakelijk is, zoals bij patiënten met een hoog infectierisico (diabetes mellitus, immunosuppressieve behandeling of ziekte) en alleen na mycologische bevestiging.
• Dermatofytose: bij diepe tinea pedis (met mocassin patroon).

Motivatie

MOTIVATIE VOOR DE SELECTIE

• Onychomycose:
  • Complicaties bij onychomycose zijn zeldzaam en medicamenteuze behandeling is alleen gerechtvaardigd als er een hoog risico op aantasting/infectie van de omliggende huid is.
  • De beschikbare gegevens over de werkzaamheid hebben voornamelijk betrekking op terbinafine en itraconazol. Een klinisch en esthetisch bevredigende respons wordt waargenomen bij slechts ongeveer de helft van de behandelde patiënten.
  • BAPCOC raadt behandeling (met orale medicatie) alleen aan bij immunogecompromitteerde patiënten of diabetes mellitus (grade 1C). Orale behandeling kan verder ook om esthetische redenen overwogen worden, maar alleen in gevallen van microbiologisch bevestigde onychomycose (grade 2C – voir BAPCOC).
  • Aangezien, vooral bij ouderen, de risico’s op interacties en ongewenste effecten hoog zijn, moet men het voorschrijven beperken tot de situaties met het hoogste risico en niet behandelen om louter esthetische redenen.
  • Bij de keuze van de molecule (terbinafine voor onychomycose van de voet en itraconazol voor onychomycose van de hand) moet ook rekening worden gehouden met de individuele kenmerken van de patiënt.
• Tinea pedis met mocassin patroon:
  • Bij tinea pedis met mocassin patroon is de hoornlaag zo verdikt dat lokale behandeling minder effectief is, waardoor orale behandeling nodig is.
  • Terbinafine oraal is geselecteerd omdat de behandelingsduur korter is.

Dosering

• Onychomycose (teennagels):
  • 250 mg per dag gedurende 6 tot 12 weken.
• Diepe tinea pedis met mocassin patroon.
  • 250 mg per dag gedurende 2 weken.

In geval van nierfalen

• Bij creatinineklaring < 50 ml/min de dosis halveren.

Delen en pletten

• Delen: zie de farmaceutische vormen vermeld in het GGR naast de specialiteit (terbinafine). Zie ook Intro 2.11.7 De toedieningswegen en farmaceutische vormen voor meer informatie over de gebruikte termen.
• Pletten: zie Intro 2.11.12. Pletten van een geneesmiddel. Zie ook Pletfiches (voer de naam van de molecule in de zoekbalk in).

Bijzondere voorzorgen

• De leverfunctie controleren vóór starten van terbinafine, en bij langere kuren ook bv. na 4 à tot 6 weken behandeling. De behandeling onderbreken bij verhoogde leverfunctietesten of bij tekenen of symptomen van leverstoornissen (anorexie, aanhoudende onverklaarde nausea, vermoeidheid, geelzucht, donkere urine, …).
• Bij oudere patiënten: terbinafine en andere orale antimycotica zijn sterke inhibitoren van CYP-isoenzymen en/of P-gp, met risico van interacties (zie Tabel Ic. in Inl.6.3.): zeker bij ouderen met polyfarmacie moet het risico van interacties nagekeken worden.
• Bij oudere patiënten: behandeling met terbinafine vraagt bijzondere aandacht bij ernstige nierinsufficiëntie, wat bij ouderen frequenter het geval is (zie Inl.6.1.2. Nierinsufficiëntie).

Ongewenste effecten

• Smaakstoornissen, gastro-intestinale stoornissen, rash.
• Verhoging van de leverenzymen, ernstige leverafwijkingen: zelden.
• Ernstige huidreacties, gaande van exanthemateuze pustulose tot syndroom van Stevens-Johnson: zelden.
• Vermoeden van risico van agranulocytose.

Interacties

• Terbinafine is een substraat van CYP2C19 en CYP3A4, en een inhibitor van CYP2D6 (zie Tabel Ic. in Inl.6.3.).

Contra-indicaties

• Ernstige nierinsufficiëntie, ernstige leverinsufficiëntie (SKP).

Prijstabel