Selecties

Zenuwstelsel

• Delirium: bij angst met wanen of hallucinaties en bij hevige motorische onrust.
• Gedragstoornissen bij dementie:
  • Enkel na falen van een niet-medicamenteuze aanpak of indien het gedrag een gevaar vormt voor de patiënt zelf of de omgeving*.
  • De behandeling wordt zo kort mogelijk gehouden, en bij aanvang dient een tentatieve stopdatum (binnen 3 maanden) te worden voorzien.
  • Regelmatige evaluatie is vereist.
  • Keuze tussen haloperidol en risperidon, afhankelijk van de patiëntenkarakteristieken.

*zie Toolbox – Gedragsproblemen bij dementie

Motivatie

Delirium

• Of medicamenteuze symptoombestrijding noodzakelijk is moet in de individuele situatie zorgvuldig afgewogen worden​​​​​​​​​​​​.
• De werkzaamheid van antipsychotica ter symptoombestrijding bij delirium is niet eenduidig aangetoond. Dit zijn middelen met belangrijke ongewenste effecten.
• Het veiligheidsprofiel van haloperidol is algemeen bekend (lange klinische ervaring) en dit is een van de redenen die de keuze ervan als eerstelijnsbehandeling rechtvaardigt als er een medicamenteuze behandeling moet worden gestart.

Gedragsproblemen bij dementie

• De werkzaamheid van antipsychotica voor de behandeling van BPSD blijkt zeer beperkt​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​. Er is weinig evidentie voor een klinisch relevant effect op lange termijn (meer dan drie maanden).
• Op grond van de gepubliceerde onderzoeken over werkzaamheid en bijwerkingen kan geen duidelijke voorkeur worden gegeven voor een bepaald middel.
• Het meeste onderzoek, is gebeurd met haloperidol en risperidon.

Dosering

• I.M. toediening: 0.5 tot 5 mg/dag.

• Aanvangsdosis: 0,5 mg tot 1 mg per dag in 1 of 2 giften (druppels of comprimés).
• Indien nodig de dosis verhogen na 4 tot 7 dagen tot een maximale dosis van 5 mg per dag (in meerdere giften).
• Bij stabiele toestand: geleidelijk de dosis verminderen.
• Bij één inname per dag: inname ‘s avonds.
• Druppels kunnen opgelost worden in vloeistof.
  

In geval van nierfalen

• Bij nierinsufficiëntie (creatinineklaring <10 ml/min) de aanvangsdosis verminderen en dosis instellen op basis van therapeutische respons.

Delen en pletten

• Delen: zie de farmaceutische vormen vermeld in het GGR naast de specialiteit (haloperidol). Zie ook Intro 2.11.7 De toedieningswegen en farmaceutische vormen voor meer informatie over de gebruikte termen.
• Pletten: zie Intro 2.11.12. Pletten van een geneesmiddel. Zie ook Pletfiches (voer de naam van de molecule in de zoekbalk in).

Ongewenste effecten

• Zie 10.2. Antipsychotica; deze middelen geven minder sedatie en minder orthostatische hypotensie dan de fenothiazinen; extrapiramidale verschijnselen zijn frequent.

Interacties

• Zie 10.2. Antipsychotica
• Haloperidol is een substraat van CYP2D6 en CYP3A4 (zie Tabel Ic. in Inl.6.3.).
• Pimozide en droperidol zijn substraten van CYP3A4 (zie Tabel Ic. in Inl.6.3.); droperidol is daarenboven een substraat van P-gp (zie Tabel Id. in Inl.6.3.).

Contra-indicaties

• Depressie van het centrale zenuwstelsel, comateuze aandoeningen.
• Ziekte van Parkinson.
• Droperidol, haloperidol en pimozide: risicofactoren voor QT-verlenging (zie Inl.6.2.2. QT-verlenging en torsades de pointes).
• Bromperidol: ook depressie.
• Droperidol: ook ernstige depressie, feochromocytoom.
• Haloperidol: ook Lewy-bodydementie, progressieve supranucleaire verlamming.

Prijstabel